„Dla mnie wyjątkowe w sesji [Vādma] było to, że mój umysł odegrał tym razem całkiem małą rolę drugoplanową”

Właściwie nie wiem dokładnie, jak się czuję. To jest raczej tak, że jakoś czuję, że dotarłam. Dla mnie wyjątkowe w sesji [Vādma] było to, że mój umysł odegrał tym razem całkiem małą rolę drugoplanową. Że mogłam się w to całkowicie zanurzyć, że jakoś musiałam przynieść ze sobą zaufanie, ale też tego chciałam. I że wcześniej nie miałam aż tak wielu informacji. Nie musiałam studiować żadnej książki ani niczego takiego. Po prostu pozwoliłam się prowadzić tobie i pozwoliłam, żeby to się działo. I cokolwiek robiłam wcześniej, a robiłam wcześniej dużo, zawsze kontrolowałam. A to było teraz tylko utratą kontroli, ale pozytywną.

vădma
Sesja 1:1 – świadectwo

Ich weiß gar nicht genau, wie es mir geht. Es ist eher so ein, irgendwie fühle ich mich angekommen. Für mich war das Besondere an der [Vādma]-Session, dass mein Verstand mal eine ganz kleine Nebenrolle gespielt hat. Dass ich mich komplett da reinfallen lassen konnte, irgendwie auch ein Vertrauen mitbringen musste, aber auch wollte. Und gar nicht so viel Informationen vorher hatte. Ich musste kein Buch studieren oder irgendwas. Sondern ich habe mich einfach von dir führen lassen und es passieren lassen. Und egal was ich vorher gemacht habe, und ich habe viel vorher gemacht, ich habe immer kontrolliert. Und das war jetzt nur ein Kontrollverlust, aber ein positiver Anweisung.

vădma
1:1Sessiom Testimonial