«Όλο μου το σώμα φωτίστηκε και κάπως απλώς το είδα και κατάλαβα ότι ήταν ένα κομμάτι του προσωπικού μου παζλ»

Και όλο μου το σώμα φωτίστηκε και κάπως απλώς το είδα και κατάλαβα ότι ήταν ένα κομμάτι του προσωπικού μου παζλ. Αυτό για μένα ήταν σε εντελώς άλλο επίπεδο. Η ζωή είναι να ζεις την ερώτηση, όχι τόσο να αναζητάς την απάντηση. Με λένε Julie και είμαι πιστοποιημένη δασκάλα γιόγκα. Κάνω breathwork, διαλογισμό και είμαι νεοπιστοποιημένη θεραπεύτρια Vādma. Οι αρχικές μου αμφιβολίες και ο σκεπτικισμός μου ίσως ήταν οι δικές μου εσωτερικές αμφιβολίες για τον εαυτό μου και το γεγονός ότι στην πραγματικότητα δεν ήξερα και τόσα πολλά γι' αυτό. Το είδα online ως μια ευκαιρία. Το είδα στο Instagram, συνέχισα να κάνω scroll και μετά γύρισα πίσω και είπα: τι είναι αυτό; Και όλο μου το σώμα φωτίστηκε και κάπως απλώς το είδα και κατάλαβα ότι ήταν ένα κομμάτι του προσωπικού μου παζλ, με τον τρόπο που θέλω να στηρίζω τους ανθρώπους και να υλοποιήσω ολόκληρο το όνειρό μου για τον χώρο μου στην Ιταλία και γενικά για την έκφραση του εαυτού μου. Ήταν σαν να τα ένωνε όλα. Γι' αυτό νομίζω ότι ο σκεπτικισμός μου δεν ήταν πραγματικά σκεπτικισμός, ήταν περισσότερο ένα «τι είναι αυτό; Σε τι μπαίνω;», γιατί στην πραγματικότητα δεν έκανα και πολλή έρευνα. Ήθελα να έρθω σαν ένα παιδί που ενθουσιάζεται να μάθει κάτι και να ζήσει κάτι καινούργιο χωρίς προκαταλήψεις. Τώρα που το έχω ζήσει και έχω περάσει από όλα τα κύματα που περνάς σε μια εκπαίδευση [Vādma], αυτή η εκπαίδευση [Vādma] ήταν εξαιρετική. Έχω κάνει και άλλες εκπαιδεύσεις. Ήταν όλες καταπληκτικές. Αυτή για μένα ήταν σε εντελώς άλλο επίπεδο από κάθε άποψη. Και λοιπόν, πώς να το πω; Έμαθα τόσα πολλά. Και από προσωπική σκοπιά, το ένιωσα και το είδα και στους άλλους. Φέρνει μια όμορφη ευαλωτότητα που η ανθρωπότητα πραγματικά χρειάζεται. Πρέπει να το κάνουμε αυτό για να στηρίζουμε ο ένας τον άλλον. Και έτσι αγαπώ πάρα πολύ την εγγύτητα που φέρνει μια συνεδρία Vādma ανάμεσα στον θεραπευτή και τον πελάτη. Και είναι καταπληκτικό. Είναι από εκείνα τα πράγματα όπου είμαι πιστοποιημένη, ξέρω ότι έχω κάνει τη δουλειά και ταυτόχρονα συνεχίζω να εξερευνώ. Θα είναι λοιπόν κάτι πολύ όμορφο να εξερευνήσω το δικό μου βάθος καθώς λαμβάνω συνεδρίες [Vādma] και μετά να το εξερευνήσω μέσα από το να προσφέρω σε άλλους. Θα έλεγα: πήδηξε το ποτάμι. Θα έλεγα: πήδηξε, κάνε το άλμα. Γιατί καθώς έχω περπατήσει στη ζωή μου, έχω καταλάβει ότι όταν διστάζουμε για κάτι και δεν κάνουμε το άλμα, τότε ρωτάμε πάντα: κι αν έπρεπε; Κι αν το είχα κάνει; Ακόμα κι αν κάποιος πηδήξει σε κάτι και αποφασίσει ότι δεν είναι για εκείνον, το ξέρει. Και δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι κάποιος θα έλεγε ότι δεν είναι για εκείνον. Αξίζει. Αξίζει από κάθε άποψη, για τη θεραπεία, για όλες τις διδασκαλίες που παίρνεις, για τους ανθρώπους, για το συνολικό πακέτο. Είναι όμορφο. Σε κάποιον που σκέφτεται να κλείσει μια συνεδρία [Vādma] και διστάζει, θα έλεγα να κάνει το άλμα και να την κλείσει, γιατί θα συναντήσει έναν άνθρωπο που είναι απλώς ένα όμορφο ανθρώπινο ον και που θα μπορέσει να κρατήσει χώρο για όπου κι αν βρίσκεσαι. Θα σε συναντήσει εκεί που είσαι και θα κρατήσει ό,τι συμβεί σε εκείνη τη συνεδρία, και όχι μόνο θα μπορέσει να κρατήσει χώρο, αλλά θα μπορέσει και να δημιουργήσει ένα πραγματικά όμορφο περιβάλλον στο οποίο νιώθεις απόλυτα ασφαλής να είσαι η ευαλωτότητα που χρειάζεται να είσαι και να αφήσεις να φύγει ό,τι χρειάζεται να φύγει. Αυτό που μπορεί να περιμένει κάποιος από μια συνεδρία Vādma είναι ένα δυνητικά πολύ μεγάλο ξεκλείδωμα σε κάτι που ήταν κλειδωμένο στο σύστημά του για πολύ καιρό. Μπορεί να νόμιζε ότι είχε θεραπεύσει εκείνο το τραύμα, ότι είχε θεραπεύσει εκείνο το κομμάτι του εαυτού του ή ότι το είχε αγγίξει ή ότι δεν υπάρχει, και ξαφνικά, ω Θεέ μου, μόλις έφτασα σε ένα ακόμα στρώμα. Και αυτό είναι κάτι πολύ όμορφο, και μπορεί να περιμένει, ξέρεις, μια αίσθηση ενός reset [Vādma] σε ολόκληρο το σύστημα, όπου όταν φεύγεις νιώθεις κάπως: περίμενε, νιώθω διαφορετικά. Δονούμαι διαφορετικά. Η συχνότητά μου μοιάζει διαφορετική. Νιώθω λίγο πιο ελαφριά. Και απλώς, θα έλεγα, επειδή αυτό είναι κάτι προσωπικό για μένα, η χαρά του να σε κρατά ένας άλλος άνθρωπος. Το μεγαλύτερο συμπέρασμα από όλη αυτή την εμπειρία, αυτό που συνεχίζει να επαναλαμβάνεται μέσα μου, είναι η ευαλωτότητα. Οι συνεδρίες που έχω λάβει έχουν ανοίξει πόρτες που ίσως να μην τις καταλαβαίνω πλήρως, αλλά είναι όμορφες πόρτες. Και να πηδάς όλο και περισσότερο μέσα στο μυστήριο χωρίς να χρειάζεσαι απαντήσεις. Η ζωή είναι να ζεις την ερώτηση, όχι τόσο να αναζητάς την απάντηση. Λοιπόν, μια λέξη μου έρχεται αμέσως. Ουάου. Γιατί αυτό είναι, κάθε φορά που έχω βγει από μια συνεδρία: ουάου. Και δυνατότητα για ισχυρή θεραπεία. Με λένε Julie. Αν θέλεις να κλείσεις συνεδρία, μπορείς να με βρεις στην Ιταλία. Ζω στην περιοχή της Ουμβρίας, κοντά σε μια μικρή πόλη που λέγεται Città di Castello.