«Ανοίγοντας πόρτες που δεν ήξερα καν ότι υπήρχαν... και κάπως βρίσκοντας στην πορεία περισσότερο φως, περισσότερη χαρά και περισσότερο από εμένα.»

Μην περιμένεις μέχρι να είναι πολύ αργά για να μοιραστείς τη μαγεία σου με τον κόσμο. Χρειαζόμαστε αυτό που έχει να προσφέρει το φάρμακό σου. Σε χρειαζόμαστε τώρα. Γεια σου, πεταλουδίτσα. Έχεις μείνει κλεισμένη για πολύ καιρό.

missunapologetical
Αυτό είναι ένα στιγμιότυπο από τη συνεδρία [Vādma] μου με τον
@claytonharrop
Η ανάρτησή του με έκανε να σκεφτώ το ποίημα που
έγραψα μετά
Το φως με πήγε σε μέρη που δεν θα μπορούσα ποτέ να δω,
πιο βαθιά και πιο βαθιά πήρα τα κλειδιά. οι πόρτες συνέχιζαν να ανοίγουν-
Αυτό ακριβώς ένιωσα, ειλικρινά. Ανοίγοντας πόρτες που δεν ήξερα καν ότι υπήρχαν... και κάπως βρίσκοντας στην πορεία περισσότερο φως,
περισσότερη χαρά και περισσότερο από εμένα. Σε αυτές τις συνεδρίες [Vādma], βγαίνει στην επιφάνεια αυτό που πρέπει να βγει. Για τους περισσότερους, γίνεται απολύτως σαφές τι σε υπηρετεί και τι όχι. Αυτό που πρέπει να κάνεις γίνεται προφανές και, πολύ συχνά,
η καθαρή ενέργεια ζωής ρέει ξανά μέσα σου, και
θυμάσαι ποιος και τι είσαι πραγματικά. Νιώθεις αυτό που
είσαι χωρίς τις ετικέτες, ένα όνομα και τους στρεσογόνους παράγοντες του
κόσμου.. νιώθεις ξανά ο εαυτός σου. Τι τιμή που το μοιράστηκα αυτό μαζί σου
Soph A για όσους είναι έτοιμοι, αυτό βοηθά
να σε φέρει πίσω στο σπίτι, στον εαυτό σου.