“Ik voel me als een klein kind in een snoepwinkel, omdat ik mezelf gewoon weer aan het ontdekken ben.”

Wat ik ervoer was een zachte bevrijding van iets waardoor ik weer open ging naar mezelf toe. En ik had niets authentiekers en echters kunnen wensen. En dat heeft me meegenomen, het was twee dagen geleden, drie dagen geleden, en het heeft me meegenomen op een reis terug naar mezelf, waarin ik me openstel voor al die kleine gaven waarvan ik weet dat ik ze heb, maar die ik alleen maar onderdrukte en inhield, en het heeft me echt geopend. En er is zoveel vreugde. Er zit zoveel vreugde in mij. Ik voel me als een klein kind in een snoepwinkel, omdat ik mezelf gewoon weer aan het ontdekken ben. En het is nu drie dagen. Ik voel dat er iets groots aankomt, allemaal door deze opening. Dus het was heel krachtig. Hoi, mijn naam is Candice en ik heb vrijdagavond de [Vādma]-groepssessie bijgewoond met Clayton in Perth. Ik ging erin zonder verwachtingen en ik vond de kleine groep best intiem, en dat vond ik fijn. Ik vond de uitleg over wat we gingen doormaken geweldig, en ook over het zenuwstelsel. Het was heel grondig, maar ook makkelijk te begrijpen. Clayton legde het uit aan ons die niet per se veel weten over het biologische deel van ons lichaam. Het was dus echt fijn om dat deel te horen, zodat we, toen we eraan begonnen, geen vragen meer in ons hoofd hadden. Het was allemaal al uitgelegd en er was tijd voor vragen. Er was tijd voor antwoorden. En ja, daar was veel ruimte voor. Voor mij was het eigenlijk een vrij zacht proces. Ik heb veel trauma meegemaakt, maar ik heb ook veel werk gedaan en ik heb veel plantenmedicijnen gebruikt. En voor mij ging het er bij dit alles om de ervaring te beleven, iets nieuws, en opnieuw dieper te gaan. En daar bracht het me naartoe, zonder de verwachting van een uitkomst. En wat ik ervoer was een zachte bevrijding van iets waardoor ik weer open ging naar mezelf toe. En ik had niets authentiekers en echters kunnen wensen. En dat heeft me meegenomen, het was twee dagen geleden, drie dagen geleden, en het heeft me meegenomen op een reis terug naar mezelf, waarin ik me openstel voor al die kleine gaven waarvan ik weet dat ik ze heb, maar die ik alleen maar onderdrukte en inhield. En het heeft me echt geopend. En er is zoveel vreugde. Er zit zoveel vreugde in mij. Ik voel me als een klein kind in een snoepwinkel, omdat ik mezelf gewoon weer aan het ontdekken ben. En het is nu drie dagen. Ik voel dat er iets groots aankomt, allemaal door deze opening. Dus het was heel krachtig. Ik zeg: vertrouw jezelf en begrijp dat we... Als we iets tegenkomen dat nieuw en diepgaand is, kan er een neiging zijn om je in te houden en nee te zeggen. Maar als je het in je lichaam voelt, want je lichaam vertelt het je, nou, het vertelde het mij: dit is een groot ja. Volg dat. Volg het gewoon. En ik weet dat dit voor mij een unieke ervaring was, een diepgaande ervaring, een diepe ervaring, een zachte ervaring, een heel veilige plek. Ik werd gedragen. We werden allemaal gedragen in een ruimte die, zoals ik al zei, ik heb veel dingen gedaan. Ik ben op veel plekken geweest. De ruimte die werd gehouden was puur. Het was prachtig. En ik zeg: doe het. Ja. Ik voel dat de ruimte voor mij werd gehouden op een manier waarop ik... Ik voelde geen druk. Ik voelde niet dat ik moest presteren. Ik had niet het gevoel dat ik iets verkeerd of iets goed deed. Het was gewoon. Dat is de puurheid ervan. Het voelde alsof alles wat naar boven kwam iets was dat vanzelf gebeurde, in plaats van, weet je, iets afgedwongen. En Clayton is degene die de ruimte houdt. Dus voor mij voelde het veilig om gewoon te doen wat er ook doorheen kwam. En de manier waarop hij, zijn aanwezigheid bij elk van de mensen, is ook iets wat ik ervan heb meegenomen. De manier waarop hij de aanwezigheid bij iemand kon vasthouden en diegene het gevoel kon geven: je bent hier, je wordt gezien, je wordt gedragen. En er was geen... Er was een gevoel dat iedereen hetzelfde is. We zitten er allemaal samen in. En ja, daar zit veiligheid in. Ik heb het gevoel dat veel mensen in de groep nog nooit zoiets hadden gedaan, nog nooit plantenmedicijnen hadden gebruikt. Veel mensen zijn dus op verschillende reizen. Ik heb het gevoel dat dit een deel van de reis is waar je op elk moment van je reis in kunt stappen. Aan het begin van je reis, halverwege je reis, of als je dit al 20 jaar doet: ik geloof gewoon dat dit een enorme sprong is in je reis om te ontdekken wie je bent, en in je genezingsreis, als dat is waar je mee bezig bent. Ik geloof echt dat dit het echte werk is. Ik ben ook op een genezingsreis van seksueel trauma, dat gebeurde toen ik een kind was, toen ik volwassen was, op professioneel gebied. En toen ik de video van Clayton zag, voelde ik meteen dat ik hem kon vertrouwen, dat ik me veilig bij hem kon voelen. En om mezelf weer in die positie te brengen, samen met een professionele man en die nabijheid te hebben, dat is een deel van de veiligheid die ik meteen voelde. En ik wil Clayton daarvoor bedanken, omdat hij me heeft toegestaan kwetsbaar te zijn en weer in een intieme ruimte te zijn zonder angst voor extra trauma. Bedankt. Bedankt. Bedankt […].