“[Vādma] sürecinde kendimi bir bebek gibi hissettim; Ali güzel şarkılarını söylüyor, tüm o güzel ses şifasını yapıyordu, Clayton da oradaydı ve ikisi de gözlerimi ağlamaktan…”

Bedenin sanki içinde sıkışıp kaldığı bu kalıplara ve var olma biçimlerine sahip. Bu yüzden bu [Vādma] sürecini yaşarsan, sanki senin o koşullanmış ve kalıplanmış, hep o hâlde kalmaya alışmış parçan bir süreliğine çekip gidiyor, sonra bedeninin bilgeliği her şeyi baştan yazabiliyor. Benim için bu çok fazla duyguydu; korku gibi şeyler, bilmiyorum, kendimi bir bebek gibi hissettim. [Vādma] sürecinde kendimi bir bebek gibi hissettim; Ali güzel şarkılarını söylüyor, tüm o güzel ses şifasını yapıyordu, Clayton da oradaydı ve ikisi de gözlerimi ağlamaktan şişirmeme yardım ediyordu. Bir an için tam bir enkaz olabilmem için ihtiyacım olan o kucaklanma gibiydi; buna kendime izin vermem, belki hiç de vermedim, çünkü şu fikir var ya, bırakamam...

tobie.say
Bedenin sanki bu
kalıplara ve var olma
biçimlerine sahip