Paola Flores

Υπάρχουν πράγματα τόσο λεπτά που δεν μπορείς να τα δεις. Ακόμα και με βαθιά δουλειά πάνω στη συνείδηση, με όλες τις αναζητήσεις, τα ταξίδια, τις τελετές, το σώμα παραμένει ένα εκπληκτικό μυστήριο. Με λένε Paola Flores, βρίσκομαι στην Πόλη του Μεξικού. Είμαι υπερπροσωπική θεραπεύτρια στη La Condesa. Δουλεύω με φυτικά φάρμακα, παραδοσιακή ιατρική, προγονική σοφία. Μέρος αυτής της δουλειάς είναι να συνοδεύω ανθρώπους βαθιά, βαθιά μέσα στο σκοτάδι, για να ανάψουν το φως. Τώρα που έχω βιώσει τη Vādma, θα την περιέγραφα έτσι: για μένα είναι σαν ένας διακόπτης, ώστε να βλέπεις πολύ λεπτές λεπτομέρειες που αλλιώς μένουν αόρατες, ακόμα και με πολλή δουλειά πάνω στη συνείδηση, με αναζητήσεις, με ταξίδια, με τελετές, γιατί το σώμα παραμένει ένα εκπληκτικό μυστήριο και είναι ένας υπέροχος χάρτης που μας οδηγεί πίσω στον εαυτό μας και προς το πού βρίσκονται τα πράγματα… εκεί, με την ενέργεια μέσα μας, κάποιο τραύμα, κάποιες μνήμες, πολλά από τα οποία δεν είναι καν δικά μας ή δεν τα παρατηρούμε. Έτσι, για μένα, σήμερα η Vādma είναι αυτός ο προσωπικός διακόπτης φωτός, ώστε να μπορώ να πω: κοίτα, υπάρχει ακόμα λίγο από αυτό εδώ, το σώμα μου μού το έλεγε από την αρχή και δεν είχα καταφέρει να το ακούσω. Σε κάποιον που αναρωτιέται αν είναι καλή ιδέα να έρθει σε μια εκπαίδευση [Vādma] ή νιώθει κάποια αμφιβολία, θα έλεγα: δώσε στον εαυτό σου την ευκαιρία, γιατί αυτό που βρίσκεις εδώ ήταν για μένα μεγάλη σοφία από ένα πολύ μακρύ ταξίδι θεραπείας που έχω διανύσει με τον εαυτό μου, και το να φτάσω εδώ, να ζήσω αυτή την εκπαίδευση, να εμβαθύνω στη δική μου διαδικασία, στο δικό μου σώμα, στη δική μου συνείδηση, μου έδειξε απίστευτα πράγματα που δεν είχα πραγματικά θεμελιώσει ή φέρει κάτω σε κάτι απτό. Σήμερα φεύγω από εδώ με βεβαιότητα για το πού χρειάζεται να πάω εγώ η ίδια, αλλά και για το πώς να περπατώ δίπλα στους άλλους. Στο τέλος της ημέρας, αν κάποιος σκέφτεται μια εκπαίδευση, είναι για να περπατά δίπλα στους άλλους. Και για μένα είναι αυτό το μεγάλο υφάδι, αυτό το μεγάλο δίκτυο όπου στηρίζουμε ο ένας τον άλλον και ανοίγουμε την πόρτα σε έναν άλλον άνθρωπο για να ξεκινήσει μια όμορφη διαδικασία θεραπείας. Και για μένα, ό,τι έρθει μετά από αυτό θα είναι μόνο περισσότερο άνοιγμα, όπως είπα: μια αλλαγή πραγματικότητας, γιατί όταν βλέπεις πού πονάει ή πού χρειάζεσαι περισσότερη αυταγάπη, είναι πολύ πιο εύκολο να τη δώσεις, πιο εύκολο να την ενσαρκώσεις, να της δώσεις σώμα στην καθημερινή ζωή, σε ό,τι κάνεις, στις συζητήσεις σου. Μην το σκεφτείς λοιπόν δεύτερη φορά, γιατί χρειαζόμαστε όλο και περισσότερο φως σε αυτόν τον κόσμο που γκρεμίζεται εκεί έξω, χρειαζόμαστε ανθρώπους σε αυτή την πλευρά που μπορούν να κρατήσουν χώρο για τους άλλους. Νομίζω λοιπόν ότι είναι ένα όμορφο φάρμακο που μπορούμε να πάρουμε μαζί μας εκεί έξω. Αυτό που κρατώ περισσότερο από αυτή την εκπαίδευση είναι τόση αγάπη, τόση αγάπη. Οι άνθρωποι εδώ, μου είναι ξεκάθαρο, είναι άγγελοι που θα φύγουν από εδώ για να φέρουν περισσότερους αγγέλους και να βοηθήσουν τόσους πολλούς ανθρώπους. Αν έπρεπε να περιγράψω τη Vādma σε μία πρόταση, θα ήταν μεταμόρφωση.