“Aan het einde voelde ik iets wat ik heel lang niet had gevoeld: een immense rust en kalmte, alsof ik een last had losgelaten die ik jarenlang met me meedroeg.”

daisy_ov10 Nadat ik de [Vādma]-ervaring had meegemaakt, kan ik nog steeds moeilijk met woorden uitleggen wat ik voelde. Ik kwam er behoorlijk sceptisch aan, op zoek om simpelweg te leren op een andere manier te leven met bepaalde emoties, stress en een diepe pijn die ik al heel lang met me meedroeg. Het was ongelooflijk en zelfs een beetje moeilijk te begrijpen om te zien hoe mijn eigen lichaam reageerde tijdens de [Vādma]-ervaring. Maar aan het einde voelde ik iets wat ik heel lang niet had gevoeld: een immense rust en kalmte, alsof ik een last had losgelaten die ik jarenlang met me meedroeg. Het betekent niet dat je vergeet of achterlaat wat pijn doet. Voor mij was het de mogelijkheid om het te omarmen, te respecteren en er een deel van mijn verhaal van te maken, maar vanuit een veel rustigere plek, vol liefde.

daisy_ov10 Después de vivir la
experiencia Vādma, todavía me
cuesta explicar con palabras lo
que sentí. Llegué bastante
escéptica, buscando
simplemente aprender a vivir de
una manera diferente con ciertas
emociones, el estrés y un dolor
profundo que llevaba conmigo
desde hace mucho tiempo. Fue increíble y hasta un poco
difícil de comprender ver cómo
reaccionaba mi propio cuerpo
durante la [Vādma] experiencia. Pero al
terminar sentí algo que hacía
muchísimo tiempo no sentía: una
paz y una tranquilidad inmensas,
como si hubiera soltado un peso
que llevaba cargando durante
años. No significa olvidar ni dejar atrás
lo que duele. Para mí fue poder
abrazarlo, respetarlo и hacerlo
parte de mi historia, pero desde
un lugar mucho más tranquilo y
lleno de amor.