«Νιώθω πιο ήρεμος/η, πιο γειωμένος/η, ανακουφισμένος/η, πιο ελαφρύς/ιά. Είμαι πιο παρών/ούσα στο σώμα μου.»

Είμαι σοκαρισμένος/η. Πολύ δυνατό. Ναι, απολύτως. Ω θεέ μου. Αυτό δεν είναι ούτε ένα. Ναι, ναι. Ω, ουάου, είναι σαν να πέφτεις. Ακριβώς. Ω, ουάου. Ναι. Ω θεέ μου. Εντάξει. Αν και υπήρχαν τόσα πολλά διαφορετικά συναισθήματα και κάθε φορά που επέστρεφα σκεφτόμουν, ω, εντάξει. Εκπλήσσομαι που βρίσκομαι σχεδόν τυλιγμένος/η σαν μέσα σε μια μπάλα από βαμβάκι ή κάτι τέτοιο. Νομίζω ότι η κορύφωση έρχεται βασικά με την πλήρη παράδοση σε κάποιον που δεν γνωρίζω αλλά νιώθω ότι γνωρίζω. Είναι κάπως περίεργο. Είναι σαν ενέργεια που αναγνωρίζει ενέργεια, αν μου επιτρέπεται να το πω. Αν και μπορεί να ακούγεται κλισέ. Ένιωσα ασφαλής σε όλη τη διάρκεια. Καλά. Είναι μια απελευθέρωση. Είναι μια απελευθέρωση. Νιώθω πιο ήρεμος/η, πιο γειωμένος/η, ανακουφισμένος/η, πιο ελαφρύς/ιά. Είμαι πιο παρών/ούσα στο σώμα μου. Νιώθω, ναι, νιώθω ότι αν έπρεπε να διαλέξω κάτι, θα ήταν ότι είμαι πιο παρών/ούσα στο σώμα μου.

ΌΤΑΝ ΣΥΝΑΝΤΑΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ
ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΜΥΑΛΟ.