“Ik voel me kalmer, meer geaard, opgelucht, lichter. Ik ben meer aanwezig in mijn lichaam.”

Ik ben geschokt. Heel krachtig. Ja, absoluut. Oh mijn god. Dat is niet eens een één. Ja, ja. Oh wow, het is alsof je valt. Precies. Oh wow. Ja. Oh mijn god. Oké. Hoewel er zoveel verschillende gevoelens waren en elke keer dat ik terugkwam dacht ik: oh oké. Het verbaast me dat ik mezelf terugvind ingepakt, bijna als in een wattenbolletje of zoiets. Ik denk dat het hoogtepunt komt met in feite volledige overgave aan iemand die ik niet ken maar van wie ik het gevoel heb dat ik die ken. Het is een beetje raar. Het is als energie die energie herkent, als ik dat zo mag zeggen. Hoewel het misschien clichématig klinkt. Ik voelde me de hele tijd veilig. Goed. Het is een bevrijding. Het is een bevrijding. Ik voel me kalmer, meer geaard, opgelucht, lichter. Ik ben meer aanwezig in mijn lichaam. Ik voel, ja, ik voel, als ik iets moest kiezen, dan zou het meer aanwezig in mijn lichaam zijn.

WANNEER JE JEZELF ONTMOET
VOORBIJ DE GEEST.