“Kendimi daha sakin, daha topraklanmış, rahatlamış, daha hafif hissediyorum. Bedenimde daha fazla buradayım.”

Şoke oldum. Çok güçlüydü. Evet, kesinlikle. Aman tanrım. Bu bir bile değil. Evet, evet. Vay canına, düşmek gibi. Aynen. Vay canına. Evet. Aman tanrım. Tamam. Çok farklı his olmasına rağmen ve her geri döndüğümde, "ha, tamam" diyordum. Kendimi neredeyse bir pamuk topunun ya da buna benzer bir şeyin içine sarılmış halde bulmak beni şaşırttı. Bence en önemli an, tanımadığım ama sanki tanıyormuşum gibi hissettiğim biri karşısında tamamen teslim olmaktı. Biraz garip. Sanki enerji enerjiyi tanıyor, böyle söylemek mümkünse. Klişe gibi gelse de. Baştan sona kendimi güvende hissettim. İyi. Bir salıverme bu. Bir salıverme. Kendimi daha sakin, daha topraklanmış, rahatlamış, daha hafif hissediyorum. Bedenimde daha fazla buradayım. Hissediyorum, evet, bir şey seçmem gerekse, bedenimde daha fazla burada olmak olurdu.

KENDİNLE BULUŞTUĞUNDA
ZİHNİN ÖTESİNDE.