“En daarna mag je gewoon gaan liggen en in gelukzaligheid zijn, omdat je al die opgekropte shit hebt losgelaten”

je weet wel, er is dat idee dat ik mezelf niet kan laten gaan, want dan, wat dan, ik weet het niet, nou ja, mijn zenuwstelsel en lichaam hadden gewoon de behoefte om altijd vast te houden, dus het was een uitnodiging om helemaal los te laten, wat ik deed, en toen na het [Vādma]-proces zat ik te huilen en kwam er al die gekke emotie uit, die leek uit mijn baarmoeder te komen, het was gewoon alsof, en ik weet niet of het een beetje aanvoelde als een bevalling, ik zei tegen ze, niet de pijn van een bevalling, helemaal niet, maar dat gevoel dat je iets anders het werk moet laten doen, dat je je brein en je geest uit de weg moet halen zodat de intelligentie van je lichaam een kind kan baren, zo voelde het, en daarna mag je gewoon gaan liggen en in gelukzaligheid zijn, omdat je al die opgekropte shit hebt losgelaten

tobie.say
Je weet wel, er is dat
idee van oh ik kan mezelf
niet laten gaan