“Ik voelde God als een omhelzing. Ik voelde het als een vriend, als een persoon of een wezen dat er onvoorwaardelijk zal zijn, en ik voelde het vol liefde, zonder oordeel, gewoon…”

Nou, ik denk dat ik bij de eerste [Vādma]-verbindingen bang aankwam, want het was eigenlijk iets nieuws, maar naarmate het vorderde kwamen die lagen als het ware los en begint het lichaam vanzelf te verbinden met heel andere sensaties, verschillende die ik in mijn leven nog nooit had gevoeld en waarvan ik me nooit had voorgesteld dat ik ze kon voelen. En ineens, ik denk dat het in de vierde was, in de vierde [Vādma]-verbinding, kwam er als een enorme golf van geluk over me heen, een golf die mijn lichaam als het ware oversteeg, en toen kwam hij ineens in mijn lichaam en voelde het echt levend. En de vijfde en laatste was ook heel mooi, want ik kon God voelen, het goddelijke voelen, maar niet zien, je voelde gewoon zijn aanwezigheid. En hoewel het eigenlijk snel gaat, voel ik dat het je veel geeft en voor lange tijd. En hoe voelde je God? Als een omhelzing. Ik voelde het als een vriend, als een persoon of een wezen dat er onvoorwaardelijk zal zijn, en ik voelde het vol liefde, zonder oordeel, gewoon als liefde, in wezen puur. En het voelde echt. Dat is het meest indrukwekkende van alles.

GETUIGENIS [Vādma] RESET
VAN HET ZENUWSTELSEL

Pues yo creo que las primeras [Vādma] conexiones llegué asustado porque pues era prácticamente algo nuevo, pero pues a medida que fue avanzando se fueron liberando como esas capas y el cuerpo solito empieza como a conectar con sensaciones súper diferentes, varias que en mi vida nunca había sentido ni imaginado que podía sentir. Y de repente creo que fue en la cuarta, en la cuarta [Vādma] conexión en donde me llegó como una ola enorme de felicidad, una que como que trascendía mi cuerpo y luego de repente se llegó a incorporar mi cuerpo y se sintió como realmente viva. Y la quinta y final también fue muy bonita porque pude como que sentir a Dios, como que sentir a lo divino, más no verlo, pero simplemente se sentía su presencia. Y a pesar de que es prácticamente rápido, siento que sí te deja mucho y para mucho tiempo. ¿Y cómo sentiste a Dios? Como un abrazo. Lo sentí como un amigo, como una persona o un ser que estará ahí incondicionalmente y lo sentí como lleno de amor, sin prejuicios, simplemente como amor, básicamente limpio. Y se sentía real. Eso es lo más impresionante de todo.

TESTIMONIO [Vādma] RESET
DEL SISTEMA NERVIOSO