«Ένιωσα τον Θεό σαν αγκαλιά. Τον ένιωσα σαν φίλο, σαν ένα πρόσωπο ή ένα ον που θα είναι εκεί άνευ όρων, και τον ένιωσα γεμάτο αγάπη, χωρίς κρίση, απλώς σαν αγάπη, βασικά καθαρή.…»

Λοιπόν, νομίζω ότι στις πρώτες συνδέσεις [Vādma] ήρθα φοβισμένος, γιατί ήταν κάτι ουσιαστικά καινούργιο, αλλά όσο προχωρούσε, ελευθερώνονταν σαν να λέμε αυτά τα στρώματα και το σώμα από μόνο του αρχίζει να συνδέεται με εντελώς διαφορετικές αισθήσεις, αρκετές από τις οποίες δεν είχα νιώσει ούτε φανταστεί ποτέ στη ζωή μου ότι μπορούσα να νιώσω. Και ξαφνικά, νομίζω ότι ήταν στην τέταρτη, στην τέταρτη σύνδεση [Vādma], μου ήρθε σαν ένα τεράστιο κύμα ευτυχίας, ένα που σαν να ξεπερνούσε το σώμα μου και μετά ξαφνικά ενσωματώθηκε στο σώμα μου και ένιωσε πραγματικά ζωντανό. Και η πέμπτη και τελευταία ήταν επίσης πολύ όμορφη, γιατί κατάφερα να νιώσω τον Θεό, να νιώσω το θείο, όχι να το δω, αλλά απλώς ένιωθες την παρουσία του. Και παρόλο που είναι ουσιαστικά γρήγορο, νιώθω ότι σου αφήνει πολλά και για πολύ καιρό. Και πώς ένιωσες τον Θεό; Σαν αγκαλιά. Τον ένιωσα σαν φίλο, σαν ένα πρόσωπο ή ένα ον που θα είναι εκεί άνευ όρων, και τον ένιωσα γεμάτο αγάπη, χωρίς κρίση, απλώς σαν αγάπη, βασικά καθαρή. Και ήταν αληθινό. Αυτό είναι το πιο εντυπωσιακό απ' όλα.

ΜΑΡΤΥΡΙΑ [Vādma] RESET
ΤΟΥ ΝΕΥΡΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ

Pues yo creo que las primeras [Vādma] conexiones llegué asustado porque pues era prácticamente algo nuevo, pero pues a medida que fue avanzando se fueron liberando como esas capas y el cuerpo solito empieza como a conectar con sensaciones súper diferentes, varias que en mi vida nunca había sentido ni imaginado que podía sentir. Y de repente creo que fue en la cuarta, en la cuarta [Vādma] conexión en donde me llegó como una ola enorme de felicidad, una que como que trascendía mi cuerpo y luego de repente se llegó a incorporar mi cuerpo y se sintió como realmente viva. Y la quinta y final también fue muy bonita porque pude como que sentir a Dios, como que sentir a lo divino, más no verlo, pero simplemente se sentía su presencia. Y a pesar de que es prácticamente rápido, siento que sí te deja mucho y para mucho tiempo. ¿Y cómo sentiste a Dios? Como un abrazo. Lo sentí como un amigo, como una persona o un ser que estará ahí incondicionalmente y lo sentí como lleno de amor, sin prejuicios, simplemente como amor, básicamente limpio. Y se sentía real. Eso es lo más impresionante de todo.

TESTIMONIO [Vādma] RESET
DEL SISTEMA NERVIOSO