Vādma Reviews
Κριτική σε βίντεο για συνεδρία Vādma με Víctor Hugo Argüelles Mora, σε ένα reel στο Instagram

Κριτική για συνεδρία Vādma · Reel · 9 Ιουλ 2026

«Άφησα πίσω πολλά φορτία που δεν μου ανήκουν»

Πελάτης σε συνεδρία με Víctor Hugo Argüelles Mora

Πελάτης σε συνεδρία με Víctor Hugo Argüelles Mora περιγράφει μια συνεδρία Vādma σε ένα reel στο Instagram, που κοινοποιήθηκε στις 9 Ιουλ 2026.

Διάβασε την πλήρη απομαγνητοφώνηση ↓
Πλήρης απομαγνητοφώνηση (μετάφραση στα ελληνικά)910 λέξεις
Κοίτα, Víctor, εγώ η αλήθεια είναι ότι ήθελα να έρθω χωρίς προσδοκίες, για να μην ξέρω τι με περίμενε. Η αλήθεια είναι ότι εκείνος έχει μια λάμπα που σου βάζει, μια λάμπα που κάνει την επίφυση να αποασβεστοποιηθεί, έτσι; Ή τουλάχιστον να ξυπνήσει. Και υπάρχει μουσική, είναι κάτι πολύ αισθητηριακό στην πραγματικότητα η εμπειρία [Vādma], με πολλά φώτα, είδα πολλά κομμάτια φωσφορίζοντων χρωμάτων, άλλαζαν συνέχεια χρώμα και κατεύθυνση προς όλες τις μεριές, αλλά αυτό μου επέτρεψε να συνδεθώ πολύ με τον εαυτό μου, με το ανώτερο εγώ μου, ας πούμε, και να αφήσω πίσω τις κρίσεις, έτσι; Τις κρίσεις που έχω για τον εαυτό μου και για άλλους ανθρώπους. Αυτός ο χώρος επανασύνδεσης, συγχώρεσης, αλλά και το να συγχωρήσω τον εαυτό μου, που νομίζω ότι ήταν λίγο πιο σημαντικό. Συνδέθηκα με τη λάμπα και με τα ακουστικά, συνδέθηκα με... Ένιωσα τη γενεαλογική μου γραμμή, δηλαδή και τη γυναικεία και την ανδρική, και είναι πολύ αστείο γιατί όταν τελείωσε η λάμπα, το πρώτο πράγμα που δουλέψαμε μετά ήταν αυτό, αλλά το είχα πολύ πρόσφατο, οπότε για μένα ήταν πολύ εύκολο να συνδεθώ μαζί του. Ο Víctor σε οδηγεί με έναν υπέροχο τρόπο. Ένιωσα σαν να σε ξέρω από πολύ καιρό, δηλαδή με πολλή εμπιστοσύνη, πολλή εμπιστοσύνη σε εκείνον, ότι είμαι σε καλά χέρια. Ζήτησα από τον Víctor να κάνω αυτή τη μαρτυρία γιατί η εμπειρία μου ήταν πολύ δυνατή. Κάτι έγινε μέσα μου που δεν ξέρω τι ήταν, αλλά νιώθω πολύ χαρούμενη, είμαι ήρεμη. Άφησα πίσω πολλά φορτία που δεν μου ανήκουν και που νιώθω ότι κουβαλάω εδώ και πολύ καιρό και που, επιπλέον, δεν είναι δικά μου. Οπότε ήταν πολύ γρήγορο και νιώθω επίσης ότι σε αυτές τις δύο ώρες θεραπείας [Vādma] είναι σαν να μου γλίτωσες 30 ψυχολογικές θεραπείες ή δεν ξέρω κι εγώ τι, δηλαδή πραγματικά νιώθω ότι έβγαλα πολλά πράγματα. Αντί να φύγεις σκεπτόμενη όλα όσα δούλεψες, συμβαίνει το αντίθετο, νιώθω ότι δεν χρειάζεται πια να σκέφτομαι τόσο πολύ γιατί έχει ήδη λυθεί, είναι σαν να έχει ήδη γίνει, σαν οι επαναλαμβανόμενες σκέψεις μου να είναι αυτή τη στιγμή κάπου αλλού και αυτό με κάνει να νιώθω πολύ πιο ελαφριά. Ήταν μια εμπειρία [Vādma] που με έβγαλε σαν να είχα βγει από μέσα μου και σε έναν άλλο χώρο σαν να είχα τακτοποιήσει όλα μου τα θέματα και να είχα επιστρέψει σε μένα. Σαν να γυρνούσε κάπου ένα κβαντικό διπλό και ξαναγυρνάς και λες, εντάξει, είμαι εδώ, είμαι τώρα και σε αυτό το μέρος. Στα πρώτα επίπεδα ήταν κάπως έτσι, ένιωθα σαν ένα πανδαιμόνιο στο κεφάλι μου, σαν να είχα πάει σε ένα μέρος όπου υπήρχε πάρα πολύς κόσμος, άκουγα παιδιά, τα γέλια των παιδιών που έπαιζαν, πολύ κόσμο που μιλούσε μεταξύ τους, κι εγώ πολύ χαρούμενη. Δεν έβλεπα καν τα πρόσωπά τους, απλώς το άκουγα αυτό και αυτό ένιωθα, αλλά ένιωθα ότι ήμουν σαν σε ένα, σου έλεγα, σαν σε ένα ashram, σαν σε μια κάψουλα, σαν σε κάτι κοίλο, γιατί οι ήχοι ακούγονταν σαν να υπήρχαν κενά, έτσι ήταν η ακουστική του χώρου. Ένιωσα μια, μια γαλήνη και μια ηρεμία. Μετά το επίπεδο ανέβαινε και ο θόρυβος που ένιωθα στο κεφάλι μου από τόσο κόσμο έφευγε, έφευγε, έφευγε […], μέχρι που ήμουν όλο και πιο πολύ με τον εαυτό μου και αυτό μου έδωσε πολλή γαλήνη, μου έδωσε πολλή ηρεμία. Είμαι ένας άνθρωπος που της αρέσει πολύ να είναι μόνη, αν και είμαι πολύ κοινωνική, αγαπώ πολύ το να είμαι με τον εαυτό μου και να είμαι μόνη. Αγκαλιάζω τη μοναξιά μου, την, την, την απολαμβάνω, και, και είναι κάτι που σε πολύ κόσμο είναι πολύ δύσκολο, αλλά σε μένα μου δίνει, μου δίνει γαλήνη το να είμαι με τον εαυτό μου. Έχει κάτι συσκευές, σαν ένα γιλέκο που ένιωθα σαν να ήμουν μέσα στο νερό, σαν αυτή, σαν μια αισθητηριακή εμπειρία, σαν να ερχόταν το νερό σε μένα και να έφευγε και ξανά και να έφευγε και σαν, σαν αυτή η αίσθηση με τα αυτιά και με τη λάμπα, με πήγε σε μέρη, ε, πολύ γρήγορα όπου συνδέθηκα με τον εαυτό μου και με όλα τα, σαν να μου ξαναβίδωσαν τα μυαλά, δηλαδή τις σκέψεις, τις τακτοποίησα, που είναι επίσης δύσκολο να έχεις τάξη σε μια ζωή τόσο, τόσο πολυάσχολη, τόσο, τόσο χαοτική, με την έννοια ότι είσαι μαμά, αλλά πρέπει και να δουλέψεις, αλλά έχεις και οικογένεια, έχεις ένα παιδί, και θέλεις να τα προλάβεις όλα όσα πρέπει να κάνεις σε μία, σε μία μόνο μέρα, είναι δύσκολο, και, και ξαφνικά, το να κουβαλάς όλο αυτό το φορτίο που μαζεύεται με τις μέρες, με τους μήνες, με τα χρόνια, με τον καιρό, είναι δύσκολο να το αφήσεις κάπου και, και να αναπνεύσεις και να γυρίσεις σε σένα, έτσι; Αυτό παίρνω μαζί μου, μένω πολύ χαρούμενη, φεύγω πολύ γαλήνια, για μένα ήταν μια εμπειρία που σας προτρέπω, αν έχετε την ευκαιρία, να τη ζήσετε με τον Víctor, θα τα πούμε αργότερα για το πώς ένιωσα, γιατί νιώθω επίσης ότι ίσως έχω μια εργασία, ή ένα, κάτι θα μου συμβαίνει μέσα σε αυτές τις μέρες, θα το πω στον Víctor, αλλά προς το παρόν ήταν μια πολύ εμπλουτιστική εμπειρία για μένα, και από ένα μέρος, από ένα μέρος γαλήνης, χωρίς εγώ, μηδέν εγώ, μηδέν εγώ, και, και με πολλή, ε, χωρίς να νιώθεις ότι σε κρίνουν, έτσι; Αυτό, αυτό είναι πολύ σημαντικό, γιατί μπορείς να απελευθερωθείς εντελώς, και επιπλέον δεν χρειάζεται καν να του πεις τι σου συμβαίνει, απλώς συμβαίνει μέσα σου, που είναι πολύ σημαντικό. Και ευχαριστώ. Ευχαριστώ.

ΜΑΡΤΥΡΙΑ ARLETH
TERÁN
χωρίς προσδοκίες για
Πρωτότυπο (Ισπανικά)
Mira, Víctor, pues yo la verdad es que me quise venir sin expectativas para no saber a lo que venía. La verdad es que él tiene una lámpara que te pone, que es una lámpara que te hace que la glándula pineal se descalcifique, ¿no? O por lo menos despierte. Y hay una música, es como un tema muy sensorial realmente la [Vādma] experiencia, con muchas luces, yo vi muchas fracciones de colores fosforescentes, cambiaban todo el tiempo de color y de dirección hacia todos lados, pero eso me permitió como conectar mucho conmigo, con mi yo superior, digamos, y como hacer como, quitarme los juicios, ¿no? Los juicios que tengo hacia mí misma y hacia otras personas. Este espacio como de reconexión, de perdonar, pero también el hecho de perdonarme, que yo creo que era un poco más importante eso. Me conecté con la lámpara y con los audífonos, me conecté con... Yo sentí con mi linaje generacional, o sea, tanto femenino como masculino, y muy chistoso porque cuando se acabó la lámpara lo primero que trabajamos después fue eso, pero así lo tenía como muy reciente, entonces para mí fue muy fácil conectar con eso. Víctor te va llevando de una manera magnífica. Me sentí como si te conociera de mucho tiempo, o sea, como con mucha confianza, mucha confianza en él, en que estoy en buenas manos. Yo le pedí a Víctor hacer este testimonio porque mi experiencia fue muy fuerte. Hay algo que no sé qué pasó en mí, pero me siento muy contenta, estoy tranquila. Dejé como muchas cargas que no me pertenecen y que siento que vengo cargando desde hace mucho tiempo y que no son mías además. Entonces fue muy rápido y también siento que en estas dos horas de [Vādma] terapia, como que me ahorraste 30 terapias psicológicas o qué sé yo, o sea, de verdad siento que saqué muchas cosas. Al contrario de irte pensando todo lo que trabajaste, es al revés, como que siento que ya no tengo que pensar tanto porque ya está resuelto, como que ya está hecho, como que ya mis pensamientos recurrentes están en otro sitio en este momento y eso me hace sentir como mucho más ligerita. Fue una [Vādma] experiencia que me sacó como si me hubiera salido de mí y en otro espacio como hubiera arreglado todos mis temas y hubiera regresado a mí. Como si un doble cuántico por ahí anduviera y otra vez regresas y dices, ok, estoy aquí, estoy ahora y en este lugar. Los primeros niveles fue así como de, sentía como un barullo en mi cabeza, como que me había ido a un lugar donde había muchísima gente, escuchaba niños, las risas de los niños como jugando, como mucha gente platicando entre ellos y yo muy contenta. Ni siquiera les veía los rostros, nada más escuchaba eso y como que eso es lo que yo sentía, pero sentía que estaba como en una, pues te decía que como en un ashram, como en una cápsula, como en un algo cóncavo, porque los huecos así se escuchaban, como la acústica del lugar así era. Sentí una, una, como una paz y una tranquilidad. Después fue subiendo como el nivel y cada vez el barullo que sentía en mi cabeza de tanta gente se fue, se fue, se fue, se fue, se fue, se fue, hasta que cada vez estaba yo más conmigo misma y eso me dio mucha paz, me dio mucha tranquilidad. Soy una persona a la que le gusta mucho estar sola, aunque soy muy sociable, amo mucho el estar conmigo misma y estar sola. Mi soledad la abrazo, la, la, la gozo y, y es algo que a mucha gente le cuesta mucho trabajo, pero a mí me da, me da paz estar conmigo mismo. Tiene unos aparatos de, como un chaleco que sentía yo como si estuviera en el agua, como esta, como experiencia sensorial, como si el agua viniera a mí y se fuera y otra vez y se fuera y como, como esta sensación con los oídos y con la lámpara, me llevó a lugares, este, que muy rápido donde conecté conmigo y con todos los, como que se me ajustaron las tuercas, o sea, los pensamientos, los ordené, que también es difícil tener orden en, en una vida tan, tan movida, tan, tan caótica, en el sentido de que eres mamá, pero también tienes que trabajar, pero también tienes una familia, tienes un hijo, y quieres cumplir con todo lo que tienes que cumplir en un, en un solo día, es difícil, y, y de repente, como llevar toda esa carga que se va acumulando con los días, con los meses, con los años, con el tiempo, es difícil como dejarla en un lugar y, y respirar y volver a ti, ¿no? Esto es lo que me llevo, me quedo muy contenta, me voy muy en paz, para mí fue una experiencia que les invito a que si tienen oportunidad la puedan vivir con Víctor, ya platicaremos después cómo me he sentido, porque también siento como que a lo mejor tengo una tarea, o un, algo me irá pasando durante el transcurso de estos días, ya lo platicaré con Víctor, pero por lo pronto fue una experiencia muy enriquecedora para mí, y desde un lugar de, de paz, de no ego, cero ego, cero ego, y, y de, de mucha, eh, sin sentirte juzgado, ¿no? Eso, eso es bien importante, porque puedes llegar a liberarte completamente, y que además ni siquiera necesitas contarle lo que te pasa, simplemente sucede dentro de ti, que eso es muy importante. Y gracias. Gracias.

TESTIMONIO ARLETH
TERÁN
sin expectativas para

Πηγή και απόδειξη

Δημοσίευση
2026-07-09 07:19 UTC
Θεραπευτής
Víctor Hugo Argüelles Mora · Πιστοποίηση θεραπευτή Vādma Μαΐου 2026

Περισσότερα από Víctor Hugo Argüelles Mora