„Nic jeszcze nie otworzyło we mnie czegoś tak, jak ta sobota.”

Nic jeszcze nie otworzyło we mnie czegoś
tak, jak ta sobota. Nie miałam poczucia, że znalazłam rozwiązanie. Miałam poczucie,
że w końcu znalazłam drzwi. Od wczorajszego wieczoru moje ciało wciąż
chyba przetwarza to doświadczenie. Czuję się
niezwykle poruszona emocjonalnie, a dziś rano obudziłam się z mdłościami,
prawie jakby moje ciało chciało coś
oczyścić. Byłam też niesamowicie
zmęczona. Nie wiem dokładnie, co to wszystko
znaczy, ale mam wrażenie, że moje ciało wciąż
przetwarza to, co zaczęło się w sobotę. Bardziej niż czegokolwiek chcę iść
do przodu. Chcę się uzdrowić, żeby móc dać
moim dzieciom bezpieczne, spokojne i
pełne emocjonalnej więzi dzieciństwo, jakiego sama nigdy
nie miałam. Chcę odzyskać swoje życie, z
radością, pokojem i spokojem.