“Niets heeft ooit iets in mij zo opengebroken als zaterdag.”

Niets heeft ooit iets in mij zo opengebroken als zaterdag. Het voelde niet alsof ik een oplossing had gevonden. Het voelde alsof ik eindelijk een deuropening had gevonden. Sinds gisteravond lijkt mijn lichaam de ervaring nog steeds te verwerken. Ik ben ontzettend emotioneel geweest, en vanochtend werd ik misselijk wakker, bijna alsof mijn lichaam iets wilde uitzuiveren. Ik ben ook ontzettend moe geweest. Ik weet niet precies wat het allemaal betekent, maar het voelt alsof mijn lichaam nog steeds verwerkt wat zaterdag begon. Meer dan wat ook wil ik vooruit. Ik wil helen, zodat ik mijn kinderen de geborgen, veilige en emotioneel verbonden kindertijd kan geven die ik zelf nooit heb gehad. Ik wil mijn leven terug, met vreugde, vrede en rust.