„Płacz był jak powrót do domu, jak powitanie siebie, poczucie siebie, docenianie siebie, kochanie siebie”

Jakbym tracił rozum. Tak, dokładnie. O to chodzi. Tak, ale dosłownie tracę rozum. Tak, rozumiesz to. To nie jest utrata przytomności. Nie, tylko tracenie rozumu. Tracenie moich domysłów. Tak, nie potrafię tego uchwycić. Ważniejsze jest to uczucie po tym. Tak, naprawdę czuję się taki wysoki, ale w środku jest lekko, jasno. Tak, jestem gotowy. Tak, teraz wszystkie systemy działają w zgodzie ze sobą, ciało, umysł i dusza. Jak twój umysł? Czysty, czysty. Jest też bardziej pusty. Tak, pusty, czysty, sama przestrzeń. Po prostu mnie tu nie ma. Jestem tu. Chce mi się płakać. Możesz to wypuścić. Wypuść to. Tak. Możesz wyjaśnić ten płacz? Bo to coś, co wiem, że jest też bardzo cenne. Płacz był jak powrót do domu, jak powitanie siebie, poczucie siebie, docenianie siebie, kochanie siebie. Czuję się taki silny, tak u siebie. I to... Jak? To jest takie pełne miłości. Chcę pomyśleć, co mogę pomyśleć. Wow. Po prostu pozwól temu być. Tak. Wow. Mm-hmm. Dziękuję.

ZANIM ODEJDĄ
[Vādma]
UNPACKED.