“Het huilen was als thuiskomen, als mezelf verwelkomen, mezelf voelen, mezelf waarderen, van mezelf houden”

Het is alsof ik gek word. Ja, precies. Dat is de betekenis. Ja, maar het is letterlijk mijn verstand verliezen. Ja, je snapt het. Het is niet het bewustzijn verliezen. Nee, maar gewoon mijn verstand verliezen. Mijn gok verliezen. Ja, ik kan het niet vatten. Het gaat er meer om hoe het voelt daarna. Ja, het is echt, ik voel me zo groot, maar het is licht van binnen, helder. Ja, ik ben klaar om te gaan. Ja, nu draaien alle systemen op één lijn samen, lichaam, geest en ziel. Hoe is je geest? Helder, helder. Voelt ook leger. Ja, leeg, helder, gewoon ruimte. Gewoon, ik ben er niet. Ik ben er. Ik wil huilen. Je mag het laten komen. Laat het komen. Ja. Kun je het huilen uitleggen? Want ik weet dat het ook iets heel kostbaars is. Het huilen was als thuiskomen, als mezelf verwelkomen, mezelf voelen, mezelf waarderen, van mezelf houden. Ik voel me zo sterk, zo thuis. En dat... Hoe? Het is zo liefdevol. Ik wil denken wat ik kan denken. Wow. Laat het maar zijn. Ja. Wow. Mm-hmm. Dank je.

VOORDAT ZE OVERLIJDEN
[Vādma]
UNPACKED.