“Eerlijk gezegd ging het heel slecht met me.”

Eerlijk gezegd ging het heel slecht met me. Ik voelde me erg suïcidaal en dat al een paar jaar. Ik had veel pijn in mijn lichaam. Mijn hoofd zat helemaal in de mist. Ik had het gevoel dat alles hopeloos was. Mijn zenuwstelsel zat constant in vechten of vluchten, zeg maar, en ik wist gewoon niet wat ik moest doen. Ik was echt, echt, ik weet niet, ik heb echt het gevoel dat dit me in zekere zin heeft gered, want ik weet niet hoe lang ik zo had doorgeleefd als dit niet was gebeurd. Dus het heeft echt, weet je, ik kon het gewoon niet geloven: ik liep daar binnen als min of meer een gebroken omhulsel van een man, die het probeerde te verbergen, en aan de andere kant liep ik naar buiten en voelde ik me weer bijna als een pasgeboren baby of een klein kind dat gewoon blij was en lachte en ervan genoot, vol vreugde, vol absolute schoonheid.

claytonharrop
God zegene je, broeder
Het was een eer en een voorrecht om deze man te mogen dienen en
een kleine rol te spelen in zijn reis.