„Nie wiem, co by było, gdyby to się nie wydarzyło. Nie jestem pewien, jak długo jeszcze bym tak jakby ciągnął, czując się tak, jak się czułem.”

Szczerze mówiąc, było ze mną naprawdę źle. Miałem bardzo silne myśli samobójcze, i to od kilku lat. Czułem w ciele dużo bólu. Miałem bardzo zamgloną głowę. Czułem, że wszystko jest beznadziejne. No wiesz, mój układ nerwowy był po prostu ciągle jakby w trybie walki albo ucieczki. I po prostu nie wiedziałem, co robić. Naprawdę, naprawdę, no nie wiem, naprawdę czuję, że to mnie w pewnym sensie uratowało, bo nie wiem, co by było, gdyby to się nie wydarzyło. Nie jestem pewien, jak długo jeszcze bym tak jakby ciągnął, czując się tak, jak się czułem. Więc to naprawdę, no wiesz, po prostu nie mogłem uwierzyć, jak tam wszedłem, w zasadzie jako złamana skorupa człowieka, no wiesz, próbując to ukryć. A potem jakby wyszedłem po drugiej stronie, czując się prawie jak nowo narodzone dziecko albo mały dzieciak, który po prostu jest szczęśliwy i się śmieje, uwielbia to, pełen radości, pełen absolutnego piękna, tak podekscytowany i zainteresowany, podczas gdy ja straciłem wszelkie zainteresowanie wszystkim. I jakby tam poszedłem. Myślałem sobie: mam nadzieję, że to coś zmieni, bo jeśli nie, to nie wiem, gdzie wtedy będę i co zrobię. Mam serdecznie dość tego, jak się czuję. I myślę, że czasem nie zdajesz sobie sprawy, jak źle jest, bo jesteś w środku tego. I dopiero kiedy coś naprawdę radykalnie się zmienia, mówisz: wow, to były naprawdę, naprawdę parszywe, podłe, pieprzone czasy. I moja głowa, no wiesz, czuję, że moja głowa jest czystsza. Ból zniknął z moich pleców, kolan i nóg. A zwykle mam dużo bólu. Spadłem z konia, kiedy miałem jakieś 12 lat, i bardzo, bardzo uszkodziłem sobie plecy. I ten ból mam zawsze, całe życie, chodzę jakby sztywno i nie ćwiczę tak dużo, jak mogę. Nie biegam. Nie robię wielu rzeczy, bo bolą mnie plecy, no wiesz. I pamiętam, jak siedziałem, kiedy Clayton kończył sesję [Vādma] z resztą grupy. I tak może 20 minut czy coś. Zwykle po 10 minutach mam mrowienie w nogach. A ja siedziałem tam taki szczęśliwy, taki spokojny, bez bólu, bez niczego, po prostu rozradowany. Nie mogłem znaleźć niczego, co sprawiałoby, że chciałbym błyszczeć czy cokolwiek. No wiesz, byłem po prostu taki zagubiony i przygnębiony i po prostu wszystko wydawało się beznadziejne, no wiesz. Tak, to było po prostu, to było okropne. To było okropne. Naprawdę. Dziś rozmawiałem o tym z przyjacielem i po prostu się rozpłakałem. Bo pamiętam, jak się czułem, no wiesz, a teraz, kiedy ze mną rozmawiają, mówią: jesteś taki inny. Jesteś jak inna osoba. W danej chwili, no wiesz, po prostu odpływałem cały czas i zachowywałem się tak, jakbyś, no wiesz, zwykle sprawiałem wrażenie niezainteresowanego, ale moje skupienie, po prostu nie mogłem utrzymać uwagi. Zaczynałem myśleć o innych rzeczach, no wiesz, próbując słuchać ludzi. Myślą, że jestem niegrzeczny, bo nie potrafię, do cholery, zostać w chwili obecnej. A potem myślę o tak wielu innych rzeczach, że to naprawdę wpływa na mnie wśród ludzi. A oni jakby dochodzą do wniosku: co z nim jest nie tak? On po prostu... Byłem ciągle zdenerwowany. Byłem ciągle niespokojny, czułem, że nie jestem wystarczająco dobry, ciągle się za coś obwiniałem. Tak, to było po prostu okropne. A kiedy wyszedłem po drugiej stronie, czuję, że dostałem nową szansę na życie. Wszystko jakby zostało odnowione, no wiesz, i nie mógłbym być szczęśliwszy. Naprawdę nie mogę uwierzyć, jak inaczej się czuję. To po prostu zupełnie inna osoba. To po prostu cały [Vādma] reset. Jest dobrze nazwany, bo naprawdę tak działa. Naprawdę cię resetuje. I to nie jest żadne woo-woo. To najbardziej niesamowita rzecz, jaka mi się przydarzyła. A to dopiero drugi dzień. I jestem szczęśliwszy niż od bardzo dawna. Zdałem sobie sprawę, jak nieszczęśliwe i niestabilne było moje zdrowie psychiczne. Tak było przez co najmniej 10, 15 lat. I nagle było tak, jakbym się obudził, no wiesz, z czarnej chmury. I znów widzę słońce. Czuję wszystko. Jestem muzykiem. Zacząłem grać na gitarze. I pomyślałem: brzmi niesamowicie. Daje to naprawdę dobre uczucie. I po prostu naprawdę dobrze się bawię. To było jak wtedy, kiedy miałem 13 lat i dopiero zaczynałem. Więc, no, byłem niezdecydowany, kiedy pierwszy raz o tym usłyszałem, no wiesz. I po prostu nigdy czegoś takiego nie widziałem. Moja mama była właściwie uzdrowicielką duchową, robiła Reiki i mnóstwo różnych rzeczy. Ale nic z tego nie było tak dogłębne i tak gruntowne, jeśli chodzi o wydobycie z ciebie, no wiesz, tych rzeczy, których już nie potrzebujesz. No wiesz, mamy dużo bólu i traumy, które przeszły przez lata. Ale to jest tak, że lekcja nadal tam jest, no wiesz, ale nie czujesz już z niej tej energii. Więc jestem tak podekscytowany, no wiesz, na resztę życia. Ale już po dwóch dniach myślę: wow, to jest jakieś głębokie, niesamowite, no wiesz. Nie wiem, jak to wyjaśnić. Myślę, że nie da się tego naprawdę wyjaśnić, dopóki się tego nie zrobi, no wiesz. Nawet kiedy pierwszy raz się tam pojawiłem, myślałem: czy to jest woo-woo? Co to jest? Co to jest? Kim jest ten cały Clayton? Co? Zresetuje mój układ nerwowy i sprawi, że znów poczuję się lepiej? No dobrze, o czym my właściwie mówimy, no wiesz. Ale absolutnie to zrobił i po prostu rozwalił mi umysł. I wszyscy inni w sali i wszyscy wokół nas byli jak: wow, no wiesz. I to są po prostu najlepiej wydane pieniądze na moje zdrowie w całym moim życiu, a na zdrowie psychiczne zdecydowanie. I to są po prostu najlepiej wydane pieniądze na moje zdrowie w całym moim życiu, i na moje zdrowie psychiczne. I myślę: wow, jestem tak podekscytowany. I myślę: wow.