„Wszystko zmieniło to, że zostałeś ze mną.”

Wszystko zmieniło to, że
zostałeś ze mną. Od kiedy
pamiętam, nosiłam swój żal sama,
bo ludzie wokół mnie nie
wiedzieli, jak utrzymać tę przestrzeń razem ze mną. To, że ktoś po prostu zostaje obecny,
nie próbując zmienić ani naprawić tego, co
czułam, było czymś, czego nigdy wcześniej
nie doświadczyłam. Po raz pierwszy, jaki pamiętam, poczułam się
naprawdę bezpiecznie w ramionach mężczyzny. Myślę,
że dlatego było to tak znaczące. To
poczucie bezpieczeństwa pozwoliło mi uwolnić
emocje, które nosiłam w sobie bardzo
długo. Po raz pierwszy nie mam wrażenia,
że próbuję przemyśleć drogę do uzdrowienia. Czuję, jakby moje ciało
w końcu zaczęło prowadzić. Zastanawiając się nad twoją informacją zwrotną, widzę też
wzorzec, o którym mówiłeś. Tak
wielką część życia spędziłam, wierząc, że muszę
robić wszystko dobrze i bojąc się
porażki. Nawet w tamtym momencie
oceniałam, czy robię to
"prawidłowo", zamiast po prostu pozwolić, by moje
ciało prowadziło. Zaczynam zdawać sobie sprawę,
że uzdrawianie może dla mnie polegać mniej na
tym, by bardziej się starać, a bardziej na nauce
poddania się, zaufania i puszczenia kontroli. Patrząc teraz wstecz, jestem wdzięczna, że
intuicyjnie wiedziałeś, by nie prowadzić mnie
głębiej. Myślę, że mój układ nerwowy
nie był gotowy. Czuję, jakbym uwolniła
dokładnie tyle, ile byłam w stanie w tamtej
chwili, i może dlatego, gdy strach minął, część mnie
chciała wrócić. Nie dlatego, że
było łatwo, ale dlatego, że wiedziałam, że było
tam więcej, gdy przyjdzie na to czas.