«Θέλω να είμαι πλήρως εγώ. Θέλω να μπορώ να νιώθω τον εαυτό μου.»

Ναι, θέλω να μοιραστώ κάτι με εσένα και με τον κόσμο και δεν μου είναι εύκολο. Έχω μιλήσει μέχρι τώρα γι' αυτό με επιλεγμένα άτομα, αλλά ποτέ τόσο δημόσια. Και εδώ και χρόνια με συνοδεύει το θέμα της σεξουαλικής κακοποίησης από την παιδική ηλικία. Αλλά ποτέ δεν μπόρεσα να νιώσω πραγματικά την έκτασή του, γιατί υπήρχαν συνεχώς μηχανισμοί που το έσπρωχναν μακριά. Και πάντα επίσης αυτό το συναίσθημα, ότι αυτό είναι κάπως υπερβολικό, δεν είναι επιθυμητό, κανείς δεν θέλει να ασχοληθεί μ' αυτό. Και είχα κι εγώ η ίδια πάντα την αίσθηση ότι αυτό με κατακλύζει, δηλαδή φόβο μπροστά σε αυτή την απώλεια ελέγχου. Και ταυτόχρονα όμως ένιωθα ότι είχα ακούσει κάπως αυτό το κάλεσμα, θέλω να περάσω μέσα από αυτό. Δηλαδή όχι να πω, ναι, ζήσε με αυτό και κάπως θα το περιτριγυρίσω με κάτι, αλλά θέλω να είμαι πλήρως εγώ. Θέλω να μπορώ να νιώθω τον εαυτό μου. Και αυτό που συνέβη τότε είναι ότι με κάθε κακοποίηση εγκατέλειπα όλο και περισσότερο το σώμα μου. Και απλώς δεν ήμουν πια καθόλου σπίτι μου. Δεν ένιωθα πια τον εαυτό μου. Το έβλεπα μεν, αλλά δεν μπορούσα να νιώσω συναισθήματα. Δεν μπορούσα να νιώσω ή να αισθανθώ καμία αντίληψη. Ήμουν σαν να ήμουν εκεί και να μην ήμουν εκεί. Αλλά όλα εξελίσσονταν πάντα μόνο στο μυαλό. Και αυτή ήταν τώρα για μένα η ευκαιρία να πω, μπαίνω τώρα εκεί μέσω του νευρικού συστήματος, γιατί τα έχω δοκιμάσει όλα. Και μπορώ να ξέρω όσα θέλω γι' αυτό. Μπορώ να κάνω όσα θέλω, αν το νευρικό σύστημα δεν συνεργάζεται. Τότε βρίσκομαι ξανά και ξανά στο ίδιο σημείο. Και είπα στον εαυτό μου, θέλω να έχω μια σχέση. Θέλω κάπως, ας πούμε, να ζήσω τη ζωή μου. Και γι' αυτό την κερδίζω πίσω. Και αυτό είναι κάπως αυτό που μπορώ να δώσω σε κάθε άνθρωπο που το έχει ζήσει. Δεν χρειάζεται να μείνει έτσι. Υπάρχει δρόμος πίσω προς το σώμα και δεν είναι τόσο τρομερός όσο τον φανταζόμαστε. Και αξίζει τον κόπο.

ΑΠΟΣΥΝΔΕΘΗΚΕ
ΓΙΑ ΝΑ ΕΠΙΒΙΩΣΕΙ!
Άκου το μήνυμά της -
και πώς τα πράγματα άρχισαν να αλλάζουν.

Ja, ich möchte etwas mit dir und der Welt teilen und das fällt mir nicht leicht. Ich habe zwar mit ausgewählten Personen bis jetzt darüber gesprochen, aber nie so öffentlich. Und ich habe seit Jahren das Thema, also begleite mich das Thema sexueller Missbrauch aus der Kindheit. Aber ich habe nie das Ausmaß so wirklich spüren können, weil es immer wieder Mechanismen gab, das wegzudrücken. Und auch immer so dieses Gefühl, das ist irgendwie zu viel, das ist nicht gewollt, keiner will sich damit beschäftigen. Und ich hatte auch selber immer das Gefühl, das überwollt mich, also eben Angst vor diesem Kontrollverlust. Und gleichzeitig habe ich aber gefühlt, ich habe diesen Ruf irgendwie gehört, ich will da durch. Also nicht sagen, ja, lebt damit und ich bastle mir das irgendwie schon drumherum, sondern ich möchte komplett ich sein. Ich möchte mich fühlen können. Und was damals passiert ist, ist, dass ich mit jedem Missbrauch mehr immer mehr meinen Körper verlassen habe. Und ich war einfach gar nicht mehr zu Hause. Ich habe mich nicht mehr gefühlt. Ich habe den zwar gesehen, aber ich konnte keine Emotionen fühlen. Ich konnte keine Wahrnehmung fühlen oder spüren. Ich war wie so da und nicht da. Aber alles hat sich immer nur im Verstand abgespielt. Und das war für mich jetzt die Chance zu sagen, ich gehe da jetzt über das Nervensystem da rein, weil ich habe alles ausprobiert. Und ich kann noch so viel darüber wissen. Ich kann noch so viel irgendwie machen, wenn das Nervensystem nicht mitspielt. Dann stehe ich immer wieder am gleichen Punkt. Und ich habe für mich gesagt, ich möchte eine Beziehung führen. Ich möchte irgendwie, ich sage mal, mein Leben führen. Und deshalb erobere ich mir das zurück. Und das ist irgendwie das, was ich jedem Menschen mitgeben kann, der das irgendwie erfahren hat. Das muss nicht so bleiben. Es gibt einen Weg zurück in den Körper und der ist nicht so schlimm, wie wir uns das vorstellen. Und das ist es wert.

SHE DISCONNECTED
'TO SURVIVE!
Hear her message -
and how things began to change.