«Κράτησε έναν τόσο όμορφο χώρο σε μια στιγμή που απλώς χρειαζόμουν να ταρακουνηθώ»

Ήθελα απλώς να μπω εδώ και να μιλήσω για το πόσο σημαντικό είναι να έχεις βοήθεια. Έχω πολλή βοήθεια από τον σύντροφό μου, από τους φίλους μου. Κάνω και πολλή δουλειά στη νοοτροπία μου. Αλλά χθες έκανα κάτι εντελώς διαφορετικό και ακολούθησα τη διαίσθησή μου σε αυτό. Δεν έψαξα πολύ, αλλά ένιωσα αμέσως έλξη να το κάνω. Και τελευταία είχα σοβαρά προβλήματα ύπνου και εξαιτίας αυτών και σκοτεινές σκέψεις. Όταν δεν μπορείς να κοιμηθείς για μερικές νύχτες στη σειρά και ξυπνάς στις 3, στις 4 το πρωί, πραγματικά με επηρέασε πολύ. Έτσι πήγα να κάνω κάτι διαφορετικό σήμερα, εντελώς έξω από τη ζώνη άνεσής μου. Και είναι κάτι που θέλω πραγματικά να μοιραστώ, γιατί είναι τόσο σημαντικό να προκαλείς τον εαυτό σου, να βγαίνεις από τη ζώνη άνεσής σου. Και για μένα, το μοτίβο που είχα, ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο που εμφανίζεται συνέχεια, και στο οποίο προκαλώ τον εαυτό μου, είναι να αφήνω τον έλεγχο. Την πρώτη φορά ήταν ένα παγωμένο μπάνιο, ένα skydive, κάτι που ένιωθα ότι δεν μπορώ να το κάνω και ότι χάνω τον έλεγχο. Μου φαίνεται σαν να πεθαίνω. Και χθες πήγα να δω τον Clayton και κράτησε έναν τόσο όμορφο χώρο σε μια στιγμή που απλώς χρειαζόμουν να ταρακουνηθώ, να ξυπνήσω από αυτόν τον επαναλαμβανόμενο κύκλο κακής διάθεσης, κακού ύπνου. Και παίρνω τόση στήριξη από τον σύντροφό μου και τους φίλους μου, αλλά μερικές φορές χρειάζεσαι ένα μικρό ξύπνημα. Και αυτό ήταν χθες. Έτσι, ουσιαστικά περάσαμε μια διαδικασία που δεν είχα ξαναδεί ποτέ. Και με κέντρισε τόσο πολύ, που του έστειλα μήνυμα διαισθητικά. Κράτησε έναν όμορφο χώρο. Ένιωσα εξαιρετικά ασφαλής. Και είναι πραγματικά δύσκολο να το εξηγήσω. Είναι σαν ένα στάδιο βαθιού ονείρου όπου αφήνεις όλη την ένταση και ταξιδεύεις σε έναν διαφορετικό τόπο. Είναι σαν τον υπνάκο στις 3 το μεσημέρι που υποτίθεται ότι θα κρατήσει 10 λεπτά και μετά ξυπνάς τρεις ώρες αργότερα και έχεις ξεχάσει τι μέρα είναι. Έτσι ακριβώς είναι, σαν να ξυπνάς σχεδόν από καταστολή. Είσαι τόσο μπερδεμένος για το τι είναι αληθινό και τι όχι. Και σε φέρνει κάτω σε αυτή την παρασυμπαθητική κατάσταση, όπου υπάρχει απλώς το τίποτα. Και ένιωθα πάντα ότι είχα κάποιου είδους συζητήσεις που δεν είχα ποτέ με ανθρώπους στο παρελθόν. Δεν θυμάμαι πραγματικά τι υπήρχε στα οράματά μου, αλλά ήταν όμορφο. Και ένιωσα τόσο ασφαλής, παρόλο που άφηνα τον έλεγχο. Και σήμερα απλώς νιώθω καταπληκτικά. Και ήθελα απλώς να το μοιραστώ. Είναι όμορφο.