“Hij hield zo'n mooie ruimte op een moment dat ik gewoon wakker geschud moest worden”

Ik wilde hier even op komen en vertellen hoe belangrijk het is om hulp te hebben. Ik krijg veel hulp van mijn partner en van mijn vrienden. Ik doe ook veel mindsetwerk aan mezelf. Maar gisteren heb ik iets compleet anders gedaan en daarbij volgde ik mijn intuïtie. Ik heb er niet veel research naar gedaan, maar ik voelde meteen de drang om het te doen. De laatste tijd had ik ernstige slaapproblemen en daardoor ook donkere gedachten. Als je een paar nachten achter elkaar niet kunt slapen en om 3, 4 uur 's nachts wakker wordt. Dat kwam echt hard bij me binnen. Dus ik ging vandaag iets anders doen, helemaal buiten mijn comfortzone. En dat deel ik echt graag, want het is zo belangrijk om jezelf uit te dagen en uit je comfortzone te stappen. En voor mij is het patroon dat steeds terugkomt, waarop ik mezelf uitdaag: controle loslaten. De eerste keer was een ijsbad, skydiven, iets waarvan ik het gevoel had dat ik het niet kon en dat ik de controle kwijt was. Het voelt voor mij als doodgaan. En gisteren ging ik naar Clayton en hij hield zo'n mooie ruimte op een moment dat ik gewoon wakker geschud moest worden, wakker worden uit deze terugkerende cyclus van een slecht humeur en slecht slapen. En ik krijg zoveel steun van mijn partner en mijn vrienden, maar soms heb je gewoon een wake-upcall nodig. En dat was het gisteren. Dus we doorliepen eigenlijk een proces dat ik nog nooit eerder had gezien. En ik was zo geïntrigeerd, ik appte hem intuïtief. Hij hield een mooie ruimte. Ik voelde me enorm veilig. En het is echt moeilijk uit te leggen. Het is als een diepe droomfase waarin je alle spanning loslaat en naar een andere plek reist. Het is als dat dutje om 3 uur 's middags dat 10 minuten zou moeten duren, en dan word je drie uur later wakker en weet je niet meer welke dag het is. Zo voelt het precies: je wordt bijna wakker uit een sedatie. Je bent zo verward over wat echt is en wat niet. En het brengt je gewoon naar die parasympathische toestand waarin alleen maar leegte is. En ik had steeds het gevoel dat ik gesprekken voerde die ik in het verleden nooit met mensen had gehad. Ik kan me niet echt herinneren wat er in mijn visioenen was, maar het was prachtig. En ik voelde me zo veilig, ook al liet ik de controle los. En vandaag voel ik me gewoon geweldig. En dat wilde ik gewoon delen. Het is prachtig.