«Γεια σου, αγαπητή Tanja, πρώτα απ' όλα θέλω να σου πω κάτι: είδα τη φωτογραφία σου, δηλαδή το story σου στο Instagram – και τι όμορφη φωτογραφία!»

Γεια σου, αγαπητή Tanja,
πρώτα απ' όλα θέλω να σου πω κάτι: είδα τη φωτογραφία σου, δηλαδή το story σου στο Instagram – και τι όμορφη φωτογραφία! Με έκανε αμέσως να λάμψω. Σκέφτηκα απλώς: τι υπέροχη γυναίκα. Ήθελα οπωσδήποτε να στο πω. Πώς είμαι αυτή τη στιγμή; Οι δοκιμασίες έρχονται κάθε τόσο, και ταυτόχρονα βρίσκω ξανά και ξανά τον δρόμο της επιστροφής σε αυτή την ηρεμία, σε αυτή την ασφάλεια, σε αυτή την εμπιστοσύνη. Βγαίνουν πολλά στην επιφάνεια, γιατί έχω την αίσθηση ότι το σύστημά μου έχει μια διαφορετική σταθερότητα. Ιδιαίτερα στα θέματά μου με τις σχέσεις έχουν ανοίξει και ξεκαθαρίσει απίστευτα πολλά. Είναι σαν να μου πέφτουν πραγματικά τα λέπια από τα μάτια. Βλέπω ξαφνικά ποιους φαύλους κύκλους δημιουργούσα ξανά και ξανά και πόσο πολύ είχα βάλει εκεί μέσα το θέμα με τον πατέρα μου – ενώ στην πραγματικότητα αυτό ήθελε να το δω. Και τώρα ξαφνικά γίνεται τόσο καθαρό και εύκολο να το αναγνωρίσω: τι θέλω πραγματικά σε μια σχέση; Πού δεν διαπραγματεύομαι πια;
Ταυτόχρονα, στην οικογένεια στην οποία μεγάλωσα έρχονται ξανά στην επιφάνεια κάποια θέματα. Και είναι συναρπαστικό να βλέπω πώς αυτή η διαστρέβλωση και αυτή η πίστη που έζησα σε όλη μου τη ζωή με κράτησε κάπου κολλημένη. Και τώρα έχω την αίσθηση ότι βυθίζομαι όλο και πιο βαθιά σε αυτό που πραγματικά είμαι. Τι ανήκει πραγματικά σε μένα – και τι απλώς δεν ήταν δικό μου και μπορεί να φύγει. Και υπάρχει πάλι περισσότερο αυτή η αίσθηση του: τι ήθελα στην πραγματικότητα; Να έχω πραγματικά όρεξη να κάνω το δικό μου. Σήμερα συναντήθηκα και με τη Laura και αρχίσαμε να διαμορφώνουμε συγκεκριμένα αυτό που θέλουμε να κάνουμε. Ταυτόχρονα λαμβάνω αυτή τη στιγμή πολλά αιτήματα για ατομικό coaching, και αυτό είναι πολύ όμορφο. Παρατηρώ ότι μπορώ να βάζω άλλες τιμές και να το κάνω από μια εσωτερική ασφάλεια. Αυτό απλώς νιώθω ότι είναι πολύ σωστό. Και δίνω ξανά και ξανά στον εαυτό μου αυτές τις στιγμές check-in. Υπάρχουν ακόμα στιγμές που χάνομαι – αλλά όχι πια με την ίδια ένταση. Καταλαβαίνω πολύ πιο γρήγορα: όχι, αυτό δεν είναι που θέλω τώρα. Και ανυπομονώ απλώς να δω πώς θα συνεχιστεί. Η συνεδρία [Vādma] που κάναμε μαζί κινητοποίησε απίστευτα πολλά. Και πάνω απ' όλα παρατηρώ ότι είμαι ακόμα πολύ συνδεδεμένη με αυτή τη διαύγεια. Θέλω να κινητοποιήσω κάτι, θέλω να εμψυχώσω άλλους ανθρώπους ότι η κίνηση και η σύνδεση είναι εφικτές. Και εκεί έχω την αίσθηση ότι αυτό μεγαλώνει τώρα όλο και περισσότερο. Και φυσικά αυτό αγγίζει και κάποια θέματα μέσα μου, όπου βλέπω πού κρατάω τον εαυτό μου πολύ μικρό, πού είναι ακόμα πολλά διαστρεβλωμένα. Αλλά είναι περισσότερο κάτι σαν: έρχονται οι συνειδητοποιήσεις, έρχονται και τα συναισθήματα, το σώμα μου αντιδρά σε αυτά, αλλά εγώ ρέω μέσα από αυτά. Δεν μένω πια κολλημένη εκεί. Και αυτό μου δίνει μια αίσθηση πλήρους προσωπικής δύναμης. Δεν χρειάζεται να είναι πάντα όλα ειρήνη, χαρά και ευτυχία, αλλά έχω αυτή τη βεβαιότητα: θα το περάσω. Και μετά επιστρέφω ξανά σε αυτή την ηρεμία και απλώς ξέρω ότι είμαι εδώ. Και αυτό με συγκινεί πολύ αυτή τη στιγμή – αυτό το «Είμαι εδώ». Έχω κάθε δικαίωμα να υπάρχω, να δημιουργώ και να ζω τον εαυτό μου. Και αυτό δεν κλονίζεται πια. Και αυτό είναι αυτή τη στιγμή ένα πολύ μεγάλο δώρο.

Hallo, liebe Tanja,
erst einmal möchte ich loswerden: Ich habe dein Bild beziehungsweise deine Story auf Instagram gesehen – und was für ein schönes Bild von dir. Das hat mich direkt zum Strahlen gebracht. Ich dachte einfach: Mensch, ist das eine tolle Frau. Das wollte ich dir unbedingt mitgeben. Wie geht es mir gerade? Die Tests kommen immer mal wieder, und gleichzeitig finde ich auch immer wieder zurück in diese Ruhe, in diese Sicherheit, in dieses Vertrauen. Es kommt viel hoch, weil ich das Gefühl habe, mein System hat eine andere Stabilität. Gerade in meinen Beziehungsthemen hat sich unglaublich viel aufgetan beziehungsweise geklärt. Es ist, als würden mir wirklich Schuppen von den Augen fallen. Ich sehe plötzlich, welche Schleifen ich mir immer wieder kreiert habe und wie sehr ich mein Vaterthema da mit hineingegeben habe – obwohl das eigentlich gesehen werden wollte. Und jetzt wird es auf einmal so klar und leicht zu erkennen: Was möchte ich eigentlich in Beziehung? Wo verhandle ich nicht mehr? Gleichzeitig zeigen sich in meiner Ursprungsfamilie noch einmal Themen. Und es ist spannend zu sehen, wie diese Verdrehung und Loyalität, die ich mein Leben lang gelebt habe, mich auch irgendwo festgehalten hat. Und jetzt habe ich das Gefühl, immer tiefer in das hineinzusacken, wer ich eigentlich bin. Was wirklich zu mir gehört – und was einfach nicht meins war und gehen darf. Und da ist auch wieder mehr dieses Gefühl von: Was wollte ich eigentlich? Wirklich Lust zu haben, mein Ding zu machen. Ich habe mich heute auch mit Laura getroffen und wir haben angefangen, konkret zu gestalten, was wir machen wollen. Gleichzeitig bekomme ich gerade viele Anfragen für Einzelcoachings, und das fühlt sich total schön an. Ich merke, ich kann andere Preise nehmen und das aus einer inneren Sicherheit heraus tun. Das fühlt sich einfach richtig gut an. Und ich nehme mir immer wieder diese Check-in-Momente. Es gibt auch noch Momente, in denen ich mich verliere – aber nicht mehr in der gleichen Intensität. Ich merke viel schneller: Nee, das ist es gerade nicht. Und ich bin einfach gespannt, wie es weitergeht. Unsere [Vādma] Sitzung hat unglaublich viel bewegt. Und vor allen Dingen merke ich auch, dass ich immer noch sehr mit dieser Klarheit verbunden bin. Ich möchte etwas bewegen, ich möchte anderen Menschen Mut machen, dass Bewegung und Verbindung möglich sind. Und da habe ich das Gefühl, das wächst gerade mehr. Und das stößt natürlich auch noch mal einige Themen in mir an, wo ich merke, wo ich mich zu klein halte, wo einfach noch viel verdreht ist. Aber es ist mehr ein: Da kommen die Erkenntnisse, es kommen die Emotionen dazu, mein Körper reagiert darauf, aber ich fließe da durch. Es ist nicht mehr so, dass ich da stecken bleibe. Und das gibt mir so ein Gefühl von kompletter Eigenmacht. Es muss nicht immer alles Friede, Freude, Eierkuchen sein, aber ich habe diese Gewissheit: Ich komme da durch. Und dann komme ich wieder in diese Ruhe zurück und weiß einfach, ich bin da. Und das berührt mich gerade sehr – dieses „Ich bin da". Ich habe jedes Recht zu existieren, zu kreieren und mich zu leben. Und daran lässt sich nicht mehr rütteln. Und das ist gerade ein ganz großes Geschenk.